برفستان

http://barfestan.ir/

برفستان - 5

ادبیات پارسی با طعمی نو...

ادبیات پارسی با طعمی نو...

جدید ترین مطالب برفستان

Last posts

آخرین ارسالی های انجمن

last answers on forum
  1. عکس نوشته های عاشقانه

    33 مشاهده 41 پاسخ soli
  2. عکس نوشته های انگلیسی

    29 مشاهده 32 پاسخ soli
  3. بابا لنگ دراز از جین وبستر

    11 مشاهده 0 پاسخ sunshine2712
  4. اتوبوس سرگردان ار جان اشتاین بک

    13 مشاهده 0 پاسخ sunshine2712
  5. داستایوفسکی

    10 مشاهده 0 پاسخ atefe
برفستان؛دمی با شاعران(مولانا)قسمت پانزدهم
خلاصه مطلب :

_برفستان_مولانا


دیوان شمس تبریزی


من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیا

آن جام جان افزای را برریز بر جان ساقیا


بر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقان

دور از لب بیگانگان پیش آر پنهان ساقیا


نانی بده نان خواره را آن طامع بیچاره را

آن عاشق نانباره را کنجی بخسبان ساقیا


ای جان جان جان جان ما نامدیم از بهر نان

برجه گدارویی مکن در بزم سلطان ساقیا


اول بگیر آن جام مه بر کفه آن پیر نه

چون مست گردد پیر ده رو سوی مستان ساقیا


رو سخت کن ای مرتجا مست از کجا شرم از کجا

ور شرم داری یک قدح بر شرم افشان ساقیا


برخیز ای ساقی بیا ای دشمن شرم و حیا

تا بخت ما خندان شود پیش آی خندان ساقیا

توضیحات / بیشتر کد : 218
برفستان؛گذری بر شاهنامه فردوسی؛قسمت پانزدهم
خلاصه مطلب :

_برفستان_شاهنامه فردوسی


داستان پادشاهی ضحاک

《بخش ششم》


چو بگذشت ازان بر فریدون دو هشت

ز البرز کوه اندر آمد به دشت


بر مادر آمد پژوهید و گفت

که بگشای بر من نهان از نهفت


بگو مر مرا تا که بودم پدر

کیم من ز تخم کدامین گهر


چه گویم کیم بر سر انجمن

یکی دانشی داستانم بزن


فرانک بدو گفت کای نامجوی

بگویم ترا هر چه گفتی بگوی


...


توضیحات / بیشتر کد : 217
برفستان؛دمی با شاعران(شاعران معاصر)قسمت چهاردهم؛نیما یوشیج
خلاصه مطلب :

_برفستان_نیما یوشیج(۱)


علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج (زادهٔ ۲۱ آبان ۱۲۷۶ – درگذشتهٔ ۱۳ دی ۱۳۳۸) شاعر معاصر ایرانی.

وی بنیان‌گذار شعر نوین و ملقب به پدر شعر نو فارسی است.

نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه، که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خودِ نیما بر هنر خویش نهاده‌بود.

تمام جریان‌های اصلی شعر معاصر فارسی وامدار این انقلاب و تحولی هستند که نیما نوآور آن بود. بسیاری از شاعران و منتقدان معاصر، اشعار نیما را نمادین می‌دانند و او را هم‌پایهٔ شاعران سمبولیست بنام جهان می‌دانند. همچنین اشعاری به زبان مازندرانی دارد که با نام «روجا» چاپ شده‌است.

همچنان او با بهره‌گیری از عناصر طبیعی با بیانی رمزگونه به ترسیم سیمای جامعه پرداخته‌است.

این شاعر بزرگ، درحالی‌که به علت سرمای شدید یوش، به ذات‌الریه مبتلا شده بود، برای معالجه به تهران آمد؛ معالجات تأثیری نداشت و در ۱۳ دی ۱۳۳۸ درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد. سپس در سال ۱۳۷۲ خورشیدی بنا به وصیت وی پیکر او را به خانه‌اش در یوش منتقل کردند. آرامگاه او در کنار آرامگاه خواهرش، بهجت‌الزمان اسفندیاری (درگذشته به تاریخ ۸ خرداد ۱۳۸۶) و آرامگاه سیروس طاهباز در میان حیاط جای گرفته‌است.


توضیحات / بیشتر کد : 216
برفستان؛عارفانه، مناجات؛قسمت چهاردهم
خلاصه مطلب :

_برفستان_عارفان


الهی تکیه بر لطف تو کردم 

 بجز لطفت ندارم تکیه گاهی


دل سرگشته ام را راهنما باش

 که دل بی رهنما افتد به چاهی


💓❄❄❄💓❄❄❄💓


خدایا.....


 تو رهایم نکن ! 

تو را غریب دیدم و غریبانه غریبت شدم !

 تو را بخشنده پنداشتم و گناهکار شدم !


تو را وفادار دیدم و هر جا که رفتم بازگشتم ! 

تو را گرم دیدم و سردترین لحظه ها به سراغت آمدم ! 

تو مرا چه دیدی که وفادار ماندی ؟؟! 


نه آن قدر پاکم که کمکم کنی و نه آن قدر بدم که رهایم کنی میان این دو گم شدم و هم خود را و هم تو را آزار میدهم شاید نتوانستم آنی باشم که تو خواستی اما هرگز دوست ندارم آنی باشم که تو رهایم کنی.


گاهی حجم دنیاي درونم از وجودت تهی میشود،

آنوقت من می مانم و تنهایی و ترسهایم ، دردها , امیدهایم یك آرزوي دور از دسترس ، 

تنها نور وجود توست كه دلم را آرام نگاه میدارد ، آنقدر بی تو تنها هستم که بی تو یعنی

“هیچ” یعنی “پوچ” !


 پس نورت را هرروز به دلم بتابان و دستم را رها نکن.


💓❄❄❄💓❄❄❄💓



توضیحات / بیشتر کد : 215
برفستان؛دمی با شاعران(شاعران معاصر)قسمت چهاردهم؛شهریار
خلاصه مطلب :

_برفستان_شهریار(۱)



سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی آذری‌زبان، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در روستای خشکناب در بخش قره‌چمن آذربایجان متولد شد. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.


توضیحات / بیشتر کد : 214